@misc{Woronowicz_Marcin._Polityka_2003.08.11,
 author={Woronowicz, Marcin.},
 copyright={Polski Instytut Spraw Międzynarodowych},
 address={Warszawa},
 howpublished={online},
 year={2003.08.11},
 publisher={Polski Instytut Spraw Międzynarodowych},
 language={pol},
 abstract={Porządek, który ukształtował się na kontynencie europejskim w wyniku II wojny światowej sprawił, iż Republika Federalna Niemiec została zobligowana do prowadzenia polityki obronnej w ramach wzajemnego systemu gwarancji bezpieczeństwa NATO. Ustawa Zasadnicza dopuszcza użycie federalnych sił zbrojnych do obrony w przypadku ataku na terytorium państwa, co w obliczu zobowiązań wynikających z artykułu 5. Traktatu Waszyngtońskiego było interpretowane przez rządy RFN jako zakaz użycia sił zbrojnych poza terytorium traktatowym NATO. Takie podejście nie odzwierciedlało coraz silniejszej gospodarczej pozycji RFN w Europie i na świecie. Zaangażowanie RFN w prowadzanie operacji pokojowych ograniczało się do finansowania działań organizacji bezpieczeństwa międzynarodowego (ONZ, NATO, OBWE, Unia Zachodnioeuropejska – UZE) lub operacji wojskowych przeprowadzanych pod ich auspicjami np. „Operacji Pustynna Burza” w 1991 r.},
 type={plik},
 title={Polityka obronna Republiki Federalnej Niemiec},
 keywords={Niemcy, polityka obronna/polityka bezpieczeństwa, polityka wewnętrzna, bezpieczeństwo narodowe, operacje pokojowe},
}