@misc{Górka-Winter_Beata._Wspólna_2003.12.05,
 author={Górka-Winter, Beata.},
 copyright={Polski Instytut Spraw Międzynarodowych},
 address={Warszawa},
 howpublished={online},
 year={2003.12.05},
 publisher={Polski Instytut Spraw Międzynarodowych},
 language={pol},
 abstract={Od 1999 r. Unia Europejska podjęła wiele działań świadczących o tym, iż większość jej członków jest gotowych rozwijać wspólną politykę bezpieczeństwa i obrony. Wydarzenia ostatnich dwóch lat dodały tym działaniom nowych impulsów. Kolejna poważna operacja militarna, jaką była interwencja koalicji antyterrorystycznej w Afganistanie znów udowodniła, iż sojusznicy europejscy mają wciąż bardzo małą zdolność do angażowania się w konflikty o dużej intensywności. Poza tym okazało się, iż skuteczne zwalczanie zagrożeń wymaga włączenia w zakres zainteresowania WPBiO zagadnień związanych z terroryzmem i proliferacją broni masowego rażenia. Taki wniosek możemy np. odnaleźć w przedstawionej przez J. Solanę w czerwcu 2003 r. europejskiej strategii bezpieczeństwa (A Secure Europe in a Better World), w której za największe zagrożenia dla Europy uznano właśnie terroryzm, proliferację BMR oraz tzw. państwa upadłe i przestępczość zorganizowaną.},
 type={plik},
 title={Wspólna polityka bezpieczeństwa i obrony (WPBiO) – najważniejsze osiągnięcia},
 keywords={Wspólna Europejska Polityka Bezpieczeństwa i Obrony (UE), Unia Europejska, operacje pokojowe, siły reagowania kryzysowego, polityka bezpieczeństwa},
}